مگر در صورتى كه دسترسى به مسلمان نباشد و اگر وصيّت كننده كافر است وصى لازم نيست مسلمان باشد ، و همچنين بنابر احتياط واجب وصى بايد بالغ باشد ، ولى جايز است وصيّت كننده صغير و كبير را با هم وصى خود قرار دهد كه در اين صورت كبير به تنهايى عمل به وصيّت مىكند تا صغير كبير شود پس از آن با هم به وصيّت عمل مىكنند . مسئله 3027 - اگر كسى چند وصى براى خود معيّن كند ، چنانچه اجازه داده باشد كه هر كدام به تنهايى به وصيّت عمل كنند لازم نيست در انجام وصيّت از يكديگر اجازه بگيرند ، و اگر اجازه نداده باشد ، چه گفته باشد كه همه با هم به وصيّت عمل كنند ، يا نگفته باشد ، بايد با نظر يكديگر به وصيّت عمل نمايند ، و اگر حاضر نشوند كه با يكديگر به وصيّت عمل كنند ، و در تشخيص مصلحت اختلاف داشته باشند در صورتى كه تأخير و مهلت دادن علّت شود كه عمل به وصيّت معطّل بماند ، حاكم شرع آنها را مجبور مىكند كه تسليم نظر كسى شوند كه صلاح را تشخيص دهد ، و اگر اطاعت نكنند ، به جاى آنان ديگران را معيّن مىنمايد ، و اگر يكى از آنان قبول نكرد يك نفر ديگر را به جاى او تعيين مىنمايد . مسئله 3028 - اگر انسان از وصيّت خود برگردد ، مثلًا بگويد ثلث مالش را به كسى بدهند ، بعد بگويد به او ندهند وصيّت باطل مىشود ، و اگر وصيّت خود را تغيير دهد ، مثل آنكه قيّمى براى بچّه‌هاى خود معيّن كند بعد ديگرى را به جاى او قيّم نمايد ، وصيّت اوّلش باطل مىشود و بايد به وصيّت دوّم او عمل نمايند . مسئله 3029 - اگر كارى كند كه معلوم شود از وصيّت خود برگشته ، مثلًا خانه‌اى را كه وصيّت كرده به كسى بدهند بفروشد ، يا ديگرى را براى فروش آن وكيل نمايد ، وصيّت باطل مىشود . مسئله 3030 - اگر وصيّت كند چيز معيّنى را به كسى بدهند ، بعد وصيّت كند كه نصف همان را به ديگرى بدهند ، بايد آن چيز را دو قسمت كنند و به هر كدام از آن دو نفر يك قسمت آن را بدهند . مسئله 3031 - اگر كسى در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، مقدارى از مالش را به كسى ببخشد و وصيّت كند كه بعد از مردن او هم مقدارى به كس ديگر بدهند ، آنچه را كه در حال زندگى بخشيده از اصل مال است و احتياج به اذن ورثه ندارد ، و چيزى را كه وصيّت كرده اگر زيادتر از ثلث باشد زيادى آن محتاج به اذن ورثه است .